اینترنی

بالاخره شروع شد
دیشب اولین کشیکمو گذروندم و الان پست کشیکم.
یکم سخت بود.
کلا بخش قلب هم استرس زیادی داره هم لود کاری بالا،ولی خدا رو شکر دیروز ی مقدار خلوت بود.البته نه خلوته خلوت.
ریت شکوندیم!
فالت مالتم کم ندادیم :))
البته غیر از این هم انتظار نمیرفت.
فردا هم باید نزدیکای 5 صبح بیدار شم برم بیمارستان با رزیدنت مریض ببینیم.
با ح هم افتادم راستی
کشیکامونو باهم برمیداریم تا اونجا که بشه.
راضیم در کل
یکم حس میکنی پزشک شدی..البته خیلی راه مونده تا اونجا..
و اما در مورد اون قضیه که میومدم اینجا در موردش مینوشتم
میدونی..ی سری چیزا رو باید بسپری به زمان..بذاری همه چی دست به دست هم بده تا اتفاق بیفتن.اون کسی بود که ناخواسته ی لطفی به من کرد.خودش هم واقعا آدم بدی نیست.ی خوبیایی توش هست که بعضی وقتا نشون میده.ولی خب..میدونم که تو ذهنش چی میگذره و بهش احترام میذارم.خود منم خیلی راها هست که باید برم.امیدوارم خوشبخت بشه.