سقوط

بین اون چیزی که میخوام و خودم ی دیوار خیلی بزرگه،مثه دیواری که بابا تو حیاط کشیده :دی البته اون قطرش بیشتره تا ارتفاعش ولی این دیوار هم بلنده هم قطوره.دارم تمام تلاش خودم رو میکنم.بیخیال همچی شدم و تنها چیزی که برام مهمه و بهش فکر میکنم همونه.قبلا فقط برام این مهم بود که همه تلاش خودم رو بکنم اما الان فرق میکنه.تلاش کردن خوبه اما این پیروزیه که به آدم انگیزه میده.باختن تلخه اما بد نیست چون به آدم تجربه یا حتی انگیزه میده.اگه قبلا نمیباختم شاید الان حال درس خوندن نداشتم.یجورایی واسه یاد گرفتن پرواز اول باید سقوط کرد.
پ.ن 1 : اون دیوار ی روز خراب میشه.هرچقدر بلند،هرچقدر قطور،ی روز خراب میشه...

پ.ن 2 : All in all you're just another brick in the wall