بین داده ای

ی دیالوگ تو فیلم بین ستاره ای هست که میگه: مثل اینکه هرچی حرف میزنم میره و تو انبوه تاریکی گم میشه...پس فک کنم باید بی خیالت بشم.
من هم همینطور..
مثل اینکه هرچی مینویسم میره و تو انبوهی از داده های اینترنت گم میشه..منم فک کنم باید بی خیال اینجا بشم.
روزی که این وبلاگو ساختم به این فکر میکردم که بیامو روزمرگیامو توش بنویسم، خاطراتم، دلخوشیام، دل ناخوشیام، چیزایی که ذهنمو مشغول کرده..نمی دونم چقدر موفق شدم..چقدر به اون چیزی که میخواستم رسیدم..ولی من همین بودم. همینقدر تونستم.

پ.ن: دیروز رفتیم برای مراسم آشنایی. خیلی خوب تر از اونی بود که فکرشو میکردم. با اینکه چند بار عقب افتاد ولی بازم حس میکنم همه چی خیلی سریع داره اتفاق می افته. کاش میشد از اینی که هستم بیشتر دوست داشته باشم..نمی دونم شاید داشته باشم :)
پ.ن 2: ی بار ی جایی خوندم به اونی که دوسش دارین حستونو بگین..دوس داشتن چیز قشنگیه. شاید قشنگترین چیزی که هنوز مونده..اگه نگین شاید دل دو نفر باهم بشکنه. شما که نمیدونین اون چقدر مشتاق شنیدنشه..چقدر صبر میکنه..از بعدش نگران نباشین.