تهی

بعضی حس ها هستن که هنوز تعریف نشدن،اسم ندارن،ظاهر خاصی هم ندارن،دقیق نمیتونی بگی که وقتی اون حس رو داری ناراحتی یا خوشحال،عصبی هستی یا آروم،خسته ای یا پرانرژی...
کشیک صبح اورژانس داشتم با یکی از پرستارای ایستگاه حرف میزدم.ی جایی از حرفاش گفت آدم تا ی جایی میتونه خلاف جهت رود شنا کنه،آخرش دیگه خسته میشه.آخرش میفهمه که باید همرنگ جامعه بشه.خوبی رو بذاره کنار چون از خوبا سوء استفاده میشه.نمیدونم.شاید این حسی که الان دارم اسمش حس سوء استفاده شدنه.نمیگم خوبم،ولی وقتی که خوب نگا میکنم میبینم خیلی از خودم مایه گذاشتم.خیلی وقتا به روی خودم نیاورمو ریختم تو خودم.بعدشم که به خودت میای میبینی دیگه چیزی ازت نمونده که بدی.چیزی نمونده که بخوای چیزی بریزی توش.شاید واسه همینه که دنبال خوبی میگردم.دنبال ی آدمه خوب.آدمای خوب...