بودن

میدونی،تولد نزدیک ترین اتفاق به واقعیت وجودی هر آدمیه.روزی که بودنت شروع میشه و معنی پیدا میکنه،از اثری که روی اطرافیانت میذاری و تغییری که روی محیط اطرافت ایجاد میکنی.اولی با اینکه چقدر تو رو به یاد دارن خودش رو نشون میده و دومی با ماندگار بودنت.
من تولدای زیادی رفتم.تولد آدمایی که از بین خیلیا انتخابشون کردم که دوستم باشن،اما خب..اینکه اونا احساس بودن کنن مهم تر بود تا اینکه بودن من براشون مهم باشه.
میخوام بگم که من هیچوقت نبودم.حداقل از اونوقت که یادم میاد.شاید یکبار..ولی این پایان داستان نیست.هنوز تغییری مونده که باید ایجاد بشه..یا بقیه منو یادشون بیاد(که بعید میدونم)

پ.ن 1:استاجری هم تموم شد.اینترن شدیم دیگه بسلامتی.
پ.ن 2:اتفاق خاصی نیفتاد.خودم انگار قراره اتفاق خاصی بشم :))