تولد

اکثر تولدای من اینطوری بوده که تا وقتی که ساعت 00:00 روز 30 شهریور رو نشون بده،میرم ی گوشه قایم میشم یا اگه خونه نباشم اصلا به روی خودم نمیارم.در کل اگه معیاری برای سنجش میزان اهمیت وجود ی فرد برا دیگران در نظر بگیریمیش،من با اختلاف زیاد آخر میشم :))) . تبریکات هم در حد: عه امروز تولدته،تولدت مبارک خلاصه میشه که تعداد افراد گوینده به تعداد انگشت های دو دست نمیرسه که بازم جای شکر داره :)

جشن تولد برا لحظاتی هم که شده به آدم حس دیگه ای میده،حس اینکه آدمای زیادی به خاطر وجوذ تو شادن،دوروبرت شلوغه و تنها نیستی ولی واقعیت از فردای این روز دوباره بهت لبخند میزنه.

بهرحال زندگی شاید همین باشد،یک فریب ساده کوچک...